Опубликовано: 7 Апрель, 2017 в 13:44

Армения — Родина Шумера и Нибиру?

Армения - Родина Шумера и Набиру?Как и откуда возникла великая шумерская цивилизация? Многие ученые бились и бьются над разрешением тайны возникновения этой уникальной цивилизации, но загадки все еще остаются — есть множество вопросов, ответы на которые до сих пор не найдены.

Автор публикуемой ниже статьи, картограф Григор Бегларян приводит свои версии, которые, думается, заинтересуют читателя.

Немецкий археолог Генрих Шлиман, прославившийся раскопками древней Трои, незадолго до смерти записал в своем дневнике: вся европейская культура считает себя наследницей древнегреческой и древнеримской цивилизаций, не осознавая, что обе они, в свою очередь, ведут происхождение от цивилизации древнеармянской.

Аксиома следующая – Армянская цивилизация была и есть одна из первейших на Земле, Армянский язык был и есть древнейший из живых, а скорее всего и исчезнувших языков планеты, а Армянская нация была и есть та начальная квинтэссенция Человеческой культуры, которая питала и продолжает питать весь мир во всех областях знания и искусства.

Доказательств тому бесчисленное множество в истории, однако сейчас речь пойдет о другой области науки, а именно о географии, точнее, о топонимии. И здесь можно встретить свидетельства историков – как армянских, так и зарубежных, о том, где и как зарождалась культура и цивилизация. Армянское нагорье в топонимическом плане уникально.

Ведь здесь, начиная с 6-5-го тысячелетий до н.э., формировалась и развивалась армянская нация, здесь все это время функционировал армянский язык, здесь назывались и закреплялись десятки тысяч топонимов, отразивших все разнообразие и несметное количество впечатлений и ситуаций древнейшего автохтонного народа.

Большинству армянских географических названий, относящихся как к антропогенным, так и, тем более, к физико-географическим элементам, 3-4 тысячи лет. Все они красноречиво свидетельствуют об армяноцентричном устройстве древнего мира. Приведем всего несколько примеров.

Много лет ученые не могут расшифровать шумерскую клинопись, не могут даже прийти к однозначным выводам о том, откуда взялась шумерская цивилизация и что имели в виду шумеры в своих легендах и сказаниях. Все данные, в том числе и само название Шумер, воспринимаются современниками опосредованно – через аккадский язык.

Мнения сходятся лишь в том, что шумеры в Месопотамию пришли с моря, из какой-то горной страны, а их боги обитали на некоей планете Нибиру – 12-й (?) в Солнечной системе, приближающейся к Земле каждые 3600 лет. Название шумеров переводят с аккадского как “черноголовые”, а название Нибиру – как крест, пересечение.

Опять-таки оставим в стороне вопросы шумерской клинописи, прочесть которую можно только по-армянски, оставим в стороне вопрос о происхождении шумеров, этих загадочных “черноголовых” людей, пришедших из горной страны – может быть с моря, а может, просто по воде (о водном пути по Евфрату из Армении в Нижнее Междуречье писал еще Геродот)…

Нас сейчас интересуют два имени, два названия – Шумер и Нибиру. Итак, родину первых ищут чуть ли не в Бахрейне-Дилмуне (ох и горная же страна!..), а местонахождение второй упорно высматривают на небе. Вы уже, конечно, догадались, где же именно надо их искать, — конечно, в Армении, на Армянском нагорье!

Итак, общеизвестен тот факт, что одним из гаваров (провинций) области Ахдзник Великой Армении был Нпркерт, с одноименным центром, на месте (или поблизости от) которого Тигран Мец основал свою столицу Тигранакерт.

Сейчас это город Силван или Фаркин провинции Диарбакир Западной Армении. Достоверной этимологии топонима Нпркерт в арменоведении нет. Однако для непредвзятого исследователя вывод напрашивается однозначно: вычленяем суффикс – керт, при трактовке которого нет никаких сомнений – в армянской топонимии он обозначает населенный пункт, град; остается основа Нпр.

Аналогия с Нибиру очевидна по двум причинам

Во-первых, общеизвестное и частое во многих языках выпадение гласных звуков.
Во-вторых, и это, пожалуй, главное, — в древнеармянской топонимической системе окончания на “у” встречаются очень часто, обозначая принадлежность, особенность того или иного топонима.

Эта особенность часто встречается и в период Ванского царства (Урарту). Более того, в западной части гавара Нпркерт, в системе Сасунских гор, есть хребет Нирибу или Нирбу – опять-таки, очевидное языковое чередование слогов! У подножия хребта расположены села Нирибу-Алианц, Нирибу-Меликянц и Нирибу-Цованц, а также Нирибазан.

Все они были основаны вокруг древнейшего города Нирбу к северо-западу от Айни (Хайни).
Наконец, последний аккорд – к югу от хребта и сел Нирбу-Нирибу, в верхнем течении реки Амбар, впадающей слева в Тигрис, расположено село Нипирташ (обратим внимание – уже без чередования слогов), близ одноименных руин – тюркский перевод армянского Нибиркара – то есть, камень Нибир(у).

А камень, кар в армянской топонимии – синоним авана, шена – то есть поселения, укрепленного населенного пункта.

На основании всего сказанного, можно, думается, сделать вывод о том, что прародиной шумеров, о которой впоследствии, перебравшись в Междуречье, они слагали легенды, назвав ее планетой богов Нибиру, была Армения.

Что же означает это название в армянском? Первичной формой топонима следует считать вариант Навер или Наверу – захоронения, курганы с могилами предков. Названий Навер с таким значением на Армянском нагорье десятки, и прежде всего, это знаменитые некрополи Верин и Неркин (Верхние и Нижние) Навер близ села Парпи, раскопки которых многие годы осуществляет Акоп Симонян – ему удалось найти множественные доказательства того, что Армения является прародиной всей индоевропейской цивилизации.

Таким образом, шумерская Нибиру – планета богов, перекресток, давший начало их культуре, – не что иное, как Армения, горная страна, откуда вышли черноголовые люди, спустившиеся по Евфрату в Междуречье и основавшие там государство.

А что же с самим названием Шумер? Какая здесь связь с Арменией? Самая прямая. Судите сами: на Армянском нагорье насчитывается несколько десятков топонимов, производных от Дзмар, Змар или Змер.

Наиболее известными среди них являются древний город Зимара или Зимарра на западе Великой Армении близ знаменитого Бинкана – родины Мецаренца, а также село Дзмарахач к югу от развалин древнего Партава в Утике. Причем все эти Дзмары и Змары (иногда встречается вариант Дмар) пишутся с мягким “р” – так что зима здесь ни при чем.

А если вспомнить аффикс “з” перед некоторыми согласными, широко применявшийся в грабаре, станет очень легко восстановить первоначальный вариант топонима Шумер – З-мер, то есть наш (речь, скорее всего о народе – наш народ, з-мер азг.) Вот и получается, что Шумер – это наша цивилизация, а Нибиру-Армения – это их Олимп!

Этих и подобных примеров сохранения в Армении топонимов соседних культур не два, не три – их десятки и сотни! В дальнейшем надеемся ознакомить читателей с другими древнейшими “цивилизационными” топонимами Армении, а пока, если позволите, “на закуску” — одно маленькое уточнение насчет очередной “загадки” истории.

Итак, вспомним еще один продолжающийся спор научной элиты по поводу “загадочных” хиксосов (именно так, а не через “г” звучит название этого народа как на его собственном, так и на остальных языках).

И снова оставим на долю лингвистов и историков тот, вообще-то, очевидный факт, что название это стоит в одном ряду с “хайк”, “хайксос” и “хайоц”.

Ограничимся лишь приведением здесь одного, но многозначительного армянского топонима: в Малой Армении, в гаваре Малатиа (именно так, а не через “я” следует писать армянские названия стран) существует село под названием Хискос (опять вспомним про чередование звуков)…

Григор Бегларян


ПОХОЖИЕ ПУБЛИКАЦИИ


8 комментариев

  1. Վիգեն ջան,Նպրկերտը հավանաբար Նուբարակերտ է նշանակել՝Նուբարի կերտած ամրոց-քաղաքը:Նուբար անձնանունը սերում է նուբար-նոր բար,նոր բերք բառիմաստից:Ես իմ հոդվածում հայտնել եմ այն տեսակետը,որ ՆԻԲԻՐՈՒ բառը իր переправа իմաստով նման է և սերում է հենց հայկական ՆԱՎ արմատից,քանի որ մեր նախնիների հնագույն պատկերացումներով հանգուցյալը հավերժական կյանքի աշխարհ է տեղափոխվում ՆԱՎՈՎ,ՏԱՊԱՆՈՎ…նավը տեղափոխման միջոց է,իսկ ՆԱՎԵՐ-ը այն տեղը որտեղից տեղափոխվում են էն աշխարհ…Դամբարանը-դամբ-թումբ շիրմափումբը…Շումերները ասում էին ,թե Նիբիրուից մոլորակից,կամ Նիբիրու միջոցով մարդիկ տեղափոխվեցին Երկիր…Իմ հոդվածում զարգացնում եմ այն միտքը,որ Մարսը միլիարդ տարի առաջ եղել է Երկրի ուղեծրի վրա,և ժամանակի ընթացքում հեռացել է այդ ուղեծրից,որի վրա հայտնվել է Երկիր մոլորակը/Արեգակնային համակարգը ընդլայնվում է/,հեռանալով Մարսը սառել է,աստիճանաբար կորցնելով իր մագնիսական դաշտը և մթնոլորտը,այդ իսկ պատճառով Մարսի քաղաքակրթությունը տեղափոխվել է Երկիր…Հետագայում Երկրի վրա տեղի ունեցած աղետների պատճառով մարսյան քաղաքակրթությունը թերևս վերացել է հիմնականում՝թողնելով որոշակի հետքեր նոր ձևավորվող քաղաքակրթության հիշողության և բնության մեջ…

  2. Կյանքը Մարսից տեղափոխվել Է Երկիր… Այսօր ուզում եմ ձեզ հետ կիսվել իմ մի հոդվածի մտահղացմամբ:Բյուրականի աստղադիտարանի նախկին տնօրեն Հայկ Հարությունյանը իր հոդվածներից մեկում/Գիտության աշխարհում,2005թ.համար 3/ հիմնավորում է այն գաղափարը,որ Արեգակնային համակարգը բացարձակ անփոփոխ չէ,որ Լուսինը Երկրից հեռանում է յուրաքանչյուր տարի 3 սանտիմետրով,իսկ Երկիր մոլորակը իր հերթին Արևից հեռանում է տարեկան մոտ 11 սանտիմետրով: Հետաքրքիր փաստեր են,անտարակույս:Ինձ այս հոդվածը հետաքրքրում էր ընդհանուր՝ տիեզերագիտության տեսակետից,բայց մոլորակների իրարից հեռացման գաղափարը խթանեց դրա հետ կապված այլ մտահանգումների:Եթե Երկիրը հեռանում է Արևից,ուրեմն Արեգակնային համակարգի մյուս մոլորակներն էլ համապատասխանաբար պիտի հեռանան,հակառակ դեպքում ժամանակի ընթացքում մոլորակները իրար կբախվեին:Ուրեմն այս տրամաբանությամբ եթե հետ գնանք,գիտության մեջ դա կոչվում է՝ԷՔՍՏՐԱՊՈԼՅԱՑԻԱ, կստացվի,որ մեկ -երկու միլիարդ տարի առաջ Երկիրը ավելի մոտ էր գտնվում Արևին,իսկ նրա տեղում գտնում էր Մարսը…Հաշվի առնելով այն հանգամանքը,որ Երկրի ներկայիս ուղեծիրը կյանքի առաջացման և գոյության համար միակ հարմար տեղն է, որտեղ Արևի ջերմությունը նպաստում է մեր գոյությանը,ապա կարող ենք հանգել այն տրամաբանական հիպոթեզին,թե ի սկզբանե կյանքը առաջացել և զարգացել է Մարսի վրա ,ապա Մարսը աստիճանաբար հեռանալով Արևից ,նրա վրա լուրջ փոփոխություններ են տեղի ունեցել.նրա մակերևույթը աստիճանաբար սառելով դառել է կյանքի հետ անհամատեղելի,ըստ երևույթին խախտվել է Մարսի մագնիսական դաշտը,ինչի հետևանքով այդ մոլորակը զրկվել է մթնոլորտից և ջրային ծածկույթից և այլն…Պարզ է դառնում,որ եթե մարսյան քաղաքակրթությունը մինչ այդ բավարար զարգացածության մակարդակ ձեռք բերած լիներ,ապա նա ի վիճակի կլիներ մեռնող մոլորակից տեղափոխվելու ԿԵՆՍԱՏՈՒ ՈՒՂԵԾԻՐ թևակոխած Երկիր մոլորակ…Գիտական Ֆանտաստիկա …գուցե,և վատ չէր լինի,որ մեր արձակագիրներից մեկը այս թեմայով մի վեպ գրեր /ԱՌԱՋԱՐԿՈՒԹՅՈՒՆ/ : Բայց հետաքրքիրն այն է,որ հնեաբանությունը գնալով նորանոր, ոչ երկրային ծագում ունեցող գտածոներ է հայտնաբերում,մեկը մյուսից զարմանալի և արդի գիտության հնարավորություններով անբացատրելի… Հնագույն ժողովուրդների հավատալիքներում պահպանվել են զրույցները այլ աշխարհից եկածների մասին,երկնքից իջած աստվածների մասին,որոնք այստեղ կյանքի հիմքը դրին…Մարդկանց ստեղծեցին…հայերիս հնագույն հավատալիքներում էլ կա այդ միտքը,Շումերականում էլ:Հիշեք ԱՆՈՒՆԱԿԻՆԵՐԻ տեղափոխումը ՆԻԲԻՐՈՒ կամ ՆԵԲԵՐ մոլորակից մեր Երկիր:Նեբեր-շումերենով նշանակում է.переправа,место пересечения,центр…Դրա նմանությամբ շումերները հարավ տարածվելով մի նոր քաղաք են կառուցում,որը նաև պաշտամունքային կենտրոն էր,Նիպուր անունով;շումերագետ Արման Ռևազյանի կարծիքով այդ Նիպուր-Նիբիրու նշանակում է նուբար,ինչը հայերենում նշանակում է երեխայրիկ,նոր բերք,զոհ,ընծա…Հավանաբար,շումերները Նիպուր քաղաքը որպես իրենց աստծուն նվեր,ընծա,հանգրվան մատուցեին տաճար կառուցելով քաղաքի կենտրոնում:բայց դա դիտվում էր նաև որպես Աստծո,դիցերի տեղափոխման նոր տեղ,նոր կենտրոն,նոր նավահանգիստ…Նորից աղերսվում է Նեբերի հետ:Հնագույն հավատալիքներում ամենահանգուցային գաղափարը փրկության,մահից հետո դեպի նոր կյանք,այն աշխարհը տեղափովելու մտահոգությունն էր…Տեղափոխման տարբեր միջոցներ էին ընկալվում նավեր,թռչյուններ,կամուրջ կամ աշտարակ:Ամենատարածվածը նավը,տապանն էր…Նոյը տեղափոխվում է տապանով,Եգիպտական փարավոնները նավերով պիտի հասնեին նոր կյանքի…ԵՎ ամենաթարմ տեղեկությունը.իմ լավ բարեկամ ու համերկրացի Հակոբ Սիմոնյանի Վերին ՆԱՎԵՐ-ում հայտնագործած գերեզմանոցը…Բա մի հատ նորից կրկնենք ՆԱՎԵՐ-սա հասկացվել է որպես գերեզմանք,այն տեղը որտեղից թաղվածները պիտի տեղափոխվեին այն աշխարհը: Ոչ մի ուրիշ լեզվում չկա ՆՈՐ,ՆԱՎ,ՆԱԽ,ՆԱԽնի,Նահա/նահապետ/ և այլն, իմաստով և հնչույթային կառուցվածքով իրար մոտ,հետևապես մեկ ընդհանուր ծագում ունեցող բառարմատների մի բույլ…միայն հայերենում:ԵՍ համոզված եմ,որ ՆԵԲԵՐ բառը նախապես նշանակել է ՆԱՎԵՐ/վ-բ փոխանցմամբ/:Նեբեր անունով կոչել են այն մոլորակը,որից նավերով տեղափոխվել են Երկիր…Պարզ է թռչող նավերի մասին է խոսքը;Ինքը,այդ մոլորակը կոչվել է Նեբեր-Նիբիրու,ընդգծելով այն տեղը որտեղից տեղափոխվել են…Պատահական չէ նաև նավեր-նվեր իմաստային աղերսը,ինչպես Նիպուր-նուբար բառերինը՝նվեր,զոհ,ընծա աստվածներին…պատահական չեմ համարում նաև հայերենում ՏԱՊԱՆ,ՏԱՓ/հող/,ՏԱՓ/շոգ/,ԹԱՓ/թափել,թափանցել,թափ առնել/ԹԱՓՈՎ…բառարմատների իմաստային աղերսները.ՏԱՊԱՆՈՎ ԹԱՓՈՎ ԹԱՓԱՆՑԵԼ ՆՈՐ ՏԱՓ/հող/…Շինծու նախադասություն կազմեցի,բայց…Այսքանը:

Оставьте ответ

Ваш e-mail не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Этот сайт использует Akismet для борьбы со спамом. Узнайте как обрабатываются ваши данные комментариев.